26 Mei 2010 heb ik mijn liefste Geertrui beter leren kennen. We kenden elkaar al langer dan die dag, maar die dag hebben we onze liefde voor elkaar kenbaar gemaakt.
Omdat we steeds spraken over onze toekomstplannen wou ik mijn liefste verrassen met een -snoep-reisje. Op een dag in september - oktober 2010 wandelden wij in Turnhout door de winkelstraten. Achter de hoek lag een reisbureau. Ik trek Geertrui het reisbureau binnen en zeg dat we een reisje gaan plannen. Omdat ze nog nooit gevlogen had, wou ik een vliegtuigreisje maken. Amerika was vroeger al eens ter sprake gekomen tijdens onze gesprekken.
Tot we op het reisbureau zaten, wisten we niet wat we moesten doen, we hadden schrik van de prijzen.
De dame van het reisbureau opent haar computer en bij elke opzoeking begonnen onze ogen steeds meer te glunderen ! De prijzen voor New York waren vrij goedkoop, wat ons verwonderde. Dus was de beslissing op een dikke 25 min gemaakt en wij gingen naar New York !!!
Voorzien in Januari 2011, zodat ik mijn verjaardag kon vieren in NY
Januari 2011 Vertrekhal Zaventem Nationale Luchthaven
We zijn zeker zenuwachtig voor onze vlucht. Het is vroeg in de ochtend als we de luchthaven betreden. Dat is te merken aan onze kleine oogjes op de foto's. Op de foto's is het duidelijk zichtbaar dat het winter is. De sneeuw is gelukkig aan het smelten zodat we zeker zijn dat we kunnen opstijgen. Weergoden en wij... iets heel raar.
Gelukkig valt alles mee en kunnen we na een tijdje de douane passeren en zitten we te wachten in onze terminal. Waar we ons vliegtuig zien toekomen ! Het aftellen is begonnen
We mogen aan boord gaan ! Spannend
Nu, het voordeel dat wij hebben is dat we zeer dicht bij de luchthaven wonen en onze vlucht vloog tijdens het opstijgen over ons appartementje !
Uiteraard is het altijd spannend om in een vliegtuig te stappen, zeker voor Geertrui, wat haar vluchtdoop was.
De Noordzee, we verlaten België
Land in zicht !!
Nu, ik had de indruk dat de vlucht zijn geld moest opbrengen voor de maatschappij. Ik zat echt krap in de stoel. Ik kon mijn benen enkel in één bepaalde houding leggen, zetten om comfortabel te zitten. Het was net of ze een extra rij stoelen in het vliegtuig gezet hadden waardoor alle stoelen dicht op elkaar geprest stonden. Ik had dus een ongelooflijke slechte vlucht achter de rug. Door de krappe ruimte heb ik geen oog kunnen dicht doen op het vliegtuig. Maar de vlucht was gelukkig heel snel voorbij. Opstijgen, een maaltijd ontvangen, filmpje bekijken, terug een maaltijd en landen !
Maar als verrassing voor Geertrui had ik een extra booking gedaan bij een limo-service dewelke ons kwam ophalen op de luchthaven JFK in New York.
Deze foto was genomen om aan te tonen dat ik genoot van de beenruimte
Onze limobestuurder Tarec was woonachtig in Queens. Hij heeft ons een mooie uitleg gegeven omtrent NY en heeft een klein extra toertje gereden zodat we een overzicht hadden. Hierop hebben wij hem extra beloond met een kleine "tip" van 50 dollar. Misschien wat veel, maar wat hij allemaal deed, was voor ons de moeite waard. Wij kregen onmiddellijk zijn visite-kaartje en als we nog iets nodig hadden mochten we gerust bellen.
Na het inchecken in het hotel zijn we nog snel iets gaan zoeken voor te eten. Want ik was echt doodop ! Nu, eten en snel dat moet je in Amerika niet verduidelijken. Een McD. recht tegen over het hotel was als een geschenk uit de hemel. Een kleine snack voor een zeer kleine prijs.
Dan het bedje in.
De volgende ochtend waren we zeer vroeg wakker. We hebben zalig geslapen, maar waren plots wakker. Dus hebben we een wandeling in de omgeving gedaan om de buurt te verkennen.
Dan was de tijd gekomen dat we eens een ontbijtje gingen zoeken. We zijn uiteraard niet gekend met de Amerikaanse levensstijl en gaan een zaak binnen. We komen rechtstreeks aan de toog uit waar we onze bestelling plaatsen, de medewerkster begint alles klaar te maken waarop wij plaats nemen aan een tafeltje. Dit begrepen ze niet goed, want we moesten het gezegd hebben dat we daar ter plaatse bleven eten. Maar dat hebben we snel bijgeleerd.
Hup, na een extreem ontbijt zijn we beginnen wandelen. Richting Times Square. Dit was een kleine 15 min wandelen maar perfect om onze omgeving te leren kennen. Hier ook, stoep en rijbaan was proper maar verder lag er overal sneeuw. Bovenop het sneeuwprobleem was er een staking aan de gang waarbij de vuilnisdienst niet meer buiten kwam. Al het vuil stapelde zich op in de straten.
Gelukkig was dit na een dag terug opgelost en werd het vuil terug opgehaald.
We konden niet genoeg krijgen van alle bezienswaardigheden. Hierboven schreef ik dat we de Amerikaanse gebruiken nog niet onder de knie hadden, maar voor vele mensen is NY niet echt Amerika en leer je hier niet het echte Amerika kennen.. En langs de ene kant begrijp ik deze uitspraak wel. Maar desalniettemin zijn we blij dat we NY bezocht hebben.
Hier even naar het Belgiënlandje bellen zodat ze op het internet live stream konden kijken naar ons. Hier zijn zulke camera's geplaatst die 24/24 op 7/7 alles filmen
Toys R us, speelgoedwinkel.... Machtig
Dan maar verder wandelen en genieten van de sfeer en gezelligheid. Iedereen is nog goed gezind omdat nieuwjaar net gepasseerd is. Iedereen loopt op wolkjes ! En wij kunnen alleen maar mee genieten. De gebouwen zijn prachtig en de zon geeft er een mooie toets aan.
Na onze eerste dag waren we doodop, we zijn vroeg terug gekeerd naar het hotel en zijn als een blok in slaap gevallen. Maar we hadden genoeg gezien voor die dag.
De volgende dag probeerden we gebruik maken van een Hop-on Bus.
Dus omdat de meeste verkopers en acties in de omgeving van Times Square waren moesten we terug die richting uit. Ik ben iemand die steeds een landkaart of een map bij zich heeft, dus ik had een route gezien dewelke we te voet konden doen richting Times Square. Maar toen kwam Geertrui met het idee dat we toch eens de Yellow Cab moesten nemen. Als een volleerd nep NYer floot ik op mijn vingers en daar kwam de Yellow Cab aan gereden.
Net zoals in de Amerikaanse films was het een Indiër met een tulband en gebrekkig Engels
Zijn Engels was wel zo goed om ons te zeggen dat hij via een andere weg ging rijden, gezien verkeersproblemen.. Een geluk dat ik de map bestudeerd had, waardoor ik wist dat hij een serieuze omweg ging nemen !! Hij wou ons al in het zak zetten. Waarop ik hem duidelijk maakte dat hij gewoon enkele blocks rechtdoor diende te rijden om ons daar af te zetten. Waarop hij zonder enig probleem het gevraagde deed.
Maar als we niet hadden opgelet had deze man ons heel NY laten zien en laten betalen ook wel.
Uiteindelijk een verkoper van de bussen gevonden en een kaartje gekocht voor drie dagen en dat was een perfect vervoermiddel om NY te verkennen.
Uiteraard is de beroepsmisvorming nooit ver weg en hebben we het Police Museum bezocht en hebben we ook enkele mooie foto's genomen van de NYPD-collega's / voertuigen
Helaas kreeg ik de pop niet van Geertrui, maar ik heb wel een mooi t shirt gekregen :-D
Nu, 3 januari '82 ben ik geboren, en 3 januari 2011 waren Geertrui en ik in NY. Hier heb ik een prachtig verjaardagscadeau gekregen van Geertrui, namelijk een helikoptervlucht boven NY.
En niet ééntje van enkele minuten, maar de grootste vlucht. Hiervan hebben we beide ontzettend genoten !
De vlucht was prachtig, helaas kan ik hier niet alle foto's plaatsen, maar het was echt magnifiek
Na de vlucht hebben we de haven bezocht. Hier hebben we een mooi gezellig restaurantje gevonden waar we heerlijk kunnen eten hebben. Uiteraard hebben we hier ook wat bijgeleerd wat Amerikaanse gebruiken betreft. Een frisdrank is meestal een halve liter. Is uw glas voor twee derde leeg, komt de ober automatisch uw glas halen en vult dit terug met de gevraagde frisdrank. En nog wel gratis !!!
Dan na deze lange dag terug naar het hotel met een Yellow Cab. Dit ging zonder problemen. Maar we proberen nooit de typische toerist uit te hangen, landkaart in de hand, rugzak op de rug, fotocamera rond de nek en dan nog meestal een petje op.
De dag nadien waren we in de omgeving van Wallstreet en zagen de hier opgesomde toerist met zijn vrouw door de straat lopen. Het was een ouder koppeltje. Op elke hoek opent de man zijn map en ze beginnen rond te kijken wat voor hun de mooiste route wordt.
Wat voor hun niet opviel, was dat er achter hun een metro ingang was, hier stonden ongeveer een 10 tal jongeren, met hun gekende colors. Dus een bepaalde bende die daar de straten controleert. We kunnen niet anders dan te blijven staan en kijken hoe dit gaat aflopen. De bende neemt het koppel in het vizier, ze overleggen en duiden 2 jongens in de groep aan. Deze maken zich klaar om de toeristen te beroven. Nogmaals dit zal te maken hebben met onze job maar de handelingen van de bende viel ons onmiddellijk op. Maar !! terwijl de bende aan het overleggen was, parkeert er achter de bende, aan de overzijde van de straat een NYPD patrouille car. De agenten in de wagen hadden ook snel door wat er te gebeuren stond. De 2 aangewezen gangmembers willen de groep verlaten dat er plotseling een sirene door de straten galmt. Iedereen, ook de bende, verschiet van het lawaai. En je ziet vanuit de politiewagen de 2 agenten hun hoofd schudden en met hun wijsvinger zijdelings bewegen naar de bende toe. Hierop verspreidt de bende zich door de straten en metro. Een mislukte aanval voor de bende en de toeristen zijn zonder het te weten toch gered.
Ook hebben we het geluk gehad om de hulpdiensten aan het werk te zien. Het leven valt hier niet stil als de hulpdiensten hun werk moeten doen. Niemand begint te klagen of te zagen als ze moeten omrijden. Iedereen heeft begrip voor de situatie en neemt het hoe het komt.
Jaja, ik heb weer een stuk angst moeten overwinnen, want NY bezichtigen en dan niet het Empire State Building bezoeken kan ook niet. Dus dan maar tickets gekocht en hup, daar gaan we. Gelukkig hebben ze een zone om te acclimatiseren. Het bovenste verdiep is met glas omringt zodat je binnen ook kunt genieten van de hoogte, ik bedoel omgeving. Na enkele minuten ben ik toch maar buiten gaan staan omdat ik Geertrui al kwijt was. Die stond al buiten over de omheining te kijken......
Ons madam wou met de trap terug naar beneden gaan...
Gelukkig was ze het snel moe
En we waren met de lift snel terug beneden !
Van al het wandelen en bezichtigen begint een mens dorst te krijgen, dus moeten we onze reserve terug bijvullen ;-)
Zo'n grote koffie en dan zo steeds de bus op en af, is niet echt goed voor de gezondheid, onze gezondheid wel te verstaan....
Uiteraard kent iedereen het spel Waar is Wally. Ik had het idee om dat spel ook eens te spelen waar ik dan Wally werd.
Een gemakkelijke
Iets moeilijker
Een ontspannende ochtendwandeling in Central Park, waar we kunnen genieten van de zonsopkomst. Waar ook de eekhoorns ons volgen ;-)
Ik had een plaatsje gevonden waar ik de camera kon plaatsen, zodat we een foto van ons beide konden nemen. Terwijl ik de camera aan het instellen was, komen er enkele lopers voorbij gelopen. Plots komt een dame al joggend toegelopen, ze stopt en vraagt of zij de foto dient te nemen. Toch vriendelijke mensen !
Na de ochtendwandeling komen we uit bij het American Museum of Natural History, dit kunnen we zeker niet links laten liggen. Tickets gekocht en hup.
Helaas begon onze camera zijn geest te geven, waardoor onze foto's niet meer duidelijk of helder genomen werden. Dit gaf ook wel eens een mooi beeld
Hier bij de uitgestorven DODO.
Bij ons hotel gekomen vond ik het telefoonnummer van Tarec terug. Waarom hem eens niet bellen voor ons morgen terug naar de luchthaven te doen. Ik bel de maatschappij en vraag of het mogelijk is dat we morgen terug een limo kunnen krijgen om ons naar de luchthaven te brengen. Maar één voorwaarde is dat we Tarec als chauffeur kunnen krijgen. Na enkele minuten werd Tarec zijn planning omgesmeten om ons te kunnen vervoeren ! A Mister Bierinkx its you ! Dus we hadden een indruk achter gelaten.
La Guardia Airport
Binnenlandse vlucht naar Chicago !
Chicago Airport als tussenstop
Geen opmerkingen:
Een reactie posten